Yazacak sözüm kalmadı. Yazarlığıma bir son veriyorum. Sanki bir zamanlar büyük bir yazar olmuşum, imza günlerim olmuş, sonu gelmez kuyruklar boyu okurlarım olmuş, onlarla imza günlerinde bir araya gelmişim, içlerinden bir kısmı bana olan hayranlıklarını tehlikeli boyutlara vardırmışlar gece yarılarında arayıp konuşmadan ıslak bir sessizlikle beklemişler telefonun öte yanında, şehrin kalabalık mekânlarında yalnız başıma dolaşırken arkamda şüpheli adımlarıyla bitivermiş diğer bir kısmı ürkmüşüm fakat tatlı bir şehvet yayılıvermiş kılcal damarlarıma kalbimin duvarları kalınlaşmış şöhretimden, üzerlerine okurlarım hayranlık cümlelerini yazmışlar çalakalem, böylece okurlarımla yer değiştirmişiz onlar benim kalınlaşmış kalp duvarlarıma akıllarına geleni yazan müsrif yazarlar ben de onların yazdıklarına müptela olmuş ümitsiz bir okur olmuşum. Okurlarımla kuracağım bu karmaşık ve derin ilişki ihtimalimi teperek yazmaya bir son veriyorum.

 İçimdeki dünyaca meşhur bir yazar olma ihtimaline bir son veriyorum. Eğer yazmaya devam etseydim mutlaka böyle büyük bir yazar olacaktım bundan eminim. İsmim yüzyılın 100 büyük romancısı, eserlerim ise tarihe yön veren yüz büyük eser arasında sayılacaktı. Yayınevleri peşimden koşacaklar, gazeteler dergiler bir röportajımı alabilmek için yalvar yakar, araya hatırlı dostlarımı koyarak ricalarda bulunacaklardı. Kitaplarım İngilizce başta olmak üzere bütün batı dillerine çevrilecekti fakat en güzel ifadesini hopi dilinde bulacaktı. Neyse ki yazmayı bıraktım. 

 Ekmeksiz aşsız kalmayacağım her halde bu gidişle. Bunca yıllık selülozik deneyimimle bir kitapçı ya da kitap kafe açabilirim. Genç ergenleri, kendini hala kitaplarda arayan orta yaşlıları, kompleksli ev kadınlarını, depresif çalışan bayanları, can sıkıntısı çeken ve yolunu camiye bir türlü düşüremeyen emeklileri bir araya getirecek bir bookstore düşünüyorum. İçinde kitabın yanı sıra kitap ayracı, süslü defter, kalem vs gibi okuryazar fetişlerini de barındıran bir dolu malzemenin satıldığı bir dükkân. Eminim dünyalığımı bir çok yazardan önce biriktireceğim böylece. Hem ne fark eder ki söylemezsem dünyanın eksik kalacağı kendisiyle birçok insanın nakıslıktan kurtulacağı ya da çıkmazsa beni çatlatacak içimde beton gibi taşlaşacak bir sözüm mü var sanki. Kaldı ki kıyısından bucağından bulaştığım edebiyat âleminde de böylesi değerli bir söze rastlamadım. Etkilendiğim bütün yazarlar sözlerinden çok varlıklarıyla etkilediler beni. Varlıklarıyla cümle kuramayan birçok yazarı ancak laflardan kurduğu bir dünya içinde kendisini zaaflarını, korkularını, bencilliklerini hatta zavallılıklarını gizleyen insancıklar olarak gördüm. Çok lafın fakat az hakikatin olduğu bu kurguların içinde kendi yarattıkları metinlerin dibinde ilgi dilenen insancıklar. Kurgunun, sanal dünyanın içinde kendi başlarına olmaktan daha mutlu görünen bu adamların kasvetli havasından uzaklaşabilmek için terk ediyorum yazarlığı ve şehrin işlek caddelerinin birinde şehir ahalisinin kültürlü ve medeni görünme özentisini, sınıfsal komplekslerini, gevezelik malzemesini, bilgi şehvetini gidermek üzere bir kitapçı dükkânı açıyorum. En kısa zamanda sizleri de bekliyorum efendim….

02/04/2010 Ankara